s

Tag Archives: ontslagvergoeding

Ontslagvergoeding EUR 60.000 wegens ernstig verwijtbaar handelen werkgever

Een Tandartspraktijk dient een verzoek in bij de rechtbank om het contract van haar werknemer te ontbinden omdat sprake is van een ernstig verstoorde arbeidsverhouding, zodanig dat van de Tandartspraktijk niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. De werknemer dient een tegenverzoek in. De werknemer stelt dat er inderdaad sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding, maar dat deze verstoring geheel is veroorzaakt door handelen van de Tandartspraktijk. De werknemer eist een billijke vergoeding.

Wettelijk kader ontslagvergoeding en billijke vergoeding

We kennen in Nederland twee soorten in de wet geregelde ontslagvergoedingen; de transitievergoeding en de billijke vergoeding. Volgens artikel 7:671 lid 8 sub c BW is voor toekenning van een billijke vergoeding alleen plaats indien de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Uit de parlementaire geschiedenis blijkt dat slechts in uitzonderlijke gevallen handelen of nalaten als ‘ernstig verwijtbaar’ bestempeld dienen te worden.

Rechtbank Noord-Holland

De Tandartspraktijk dient een verzoek in bij de rechtbank om het contract van haar werknemer te ontbinden nu er sprake is van een ernstig verstoorde arbeidsverhouding, zodanig dat van de Tandartspraktijk niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. De werknemer dient een tegenverzoek in. De werknemer stelt dat er inderdaad sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding, maar dat deze verstoring geheel is veroorzaakt door handelen van de Tandartspraktijk. De werknemer eist daarom een billijke vergoeding van de Tandartspraktijk.

De Tandartspraktijk voert op de terechtzitting allerlei verwijten aan over het functioneren van de werknemer. Vast staat dat werknemer tweemaal in een jaar tijd naar huis is gestuurd door de werkgever. Werknemer ontkent met klem alle aantijgingen over haar functioneren en stelt dat de Tandartspraktijk daar ook niet met haar over heeft gecommuniceerd. De Tandartspraktijk kan haar stellingen over het (dis)functioneren van de werknemer niet met bewijs ondersteunen. Inmiddels is er een verstoorde arbeidsverhouding ontstaan.

De kantonrechter meent dat het op de weg van een werkgever ligt om het dialoog te zoeken met een werknemer indien zij van mening is dat die werknemer niet goed functioneert. Dat heeft de Tandartspraktijk verzuimd, of althans, kan niet worden aangetoond. De (inmiddels) onwerkbare situatie is volgens de kantonrechter dan ook ernstig verwijtbaar aan de Tandartspraktijk. De kantonrechter wijst de werknemer een billijke vergoeding toe van EUR 60.000.

Vragen?

Heeft u vragen over recht op ontslagvergoeding, transitievergoeding of billijke
vergoeding? Neem contact op met Betaalbare Arbeidsjurist op (0499) 785053 of stuur een email naar info@betaalbare-arbeidsjurist.nl.

billijke vergoeding
Bron: Rechtbank Noord-Holland, 28 juni 2016, ECLI:NL:RBNHO:2016:5447.

Het tonen van geslachtsdeel op de werkvloer, reden voor ontslag op staande voet?

betaalbare-arbeidsjurist-ontslag-op-staande-voet

Het Hof in ’s-Hertogenbosch heeft onlangs vonnis gewezen in een opmerkelijke zaak, waarmee een eind is gekomen aan een langslepend geschil.

De feiten
Werknemer (sinds 1993 bij werkgever in dienst) is per brief op 13 december 2011 op staande voet ontslagen. De reden: schennispleging. De werknemer zou zijn geslachtsdeel aan de schoonmaakster hebben getoond.

Relevant detail: in de ruimte waar het incident zich afspeelde was, op de schoonmaker en werknemer na, niemand aanwezig.

Procedures
Werknemer ontkent de beschuldiging en vordert bij de rechtbank toelating tot zijn werkzaamheden en loondoorbetaling. De kantonrechter oordeelt dat op basis van de tegengestelde getuigenverklaringen van de werknemer en schoonmaker, niet vast is komen te staan dat werknemer zich daadwerkelijk schuldig heeft gemaakt aan schennispleging. De kantonrechter vernietigt daarom het ontslag op staande voet, en wijst de vorderingen van werknemer toe. De werkgever gaat in hoger beroep.

Het Hof stelt voorop, dat áls de werknemer zijn geslachtsdeel aan de schoonmaker heeft laten zien, dit grond oplevert voor een ontslag op staande voet. Het Hof neemt in zijn motivering een aantal andere relevante zaken mee. Zo is vast komen te staan dat werknemer in het verleden vaker seksistische opmerkingen heeft gemaakt richting collega’s toe. Daarnaast hebben derden verklaard dat de schoonmaker na het incident erg overstuurd was.

Het Hof is van mening dat de aanvullende getuigenverklaringen de geloofwaardigheid van de schoonmaker ondersteunen en de werknemer de schijn tegen zich heeft. Het hof oordeelt dat het ontslag op staande voet terecht is gegeven. (klik hier voor het volledige vonnis)

Opmerkingen
Ruim 3,5 jaar na het incident is in rechte vast komen te staan, dat werkgever de werknemer terecht op staande voet ontslagen heeft vanwege het tonen van zijn ontbloot geslachtsdeel op de werkvloer.

Het lijkt absurd, maar schennispleging op de werkvloer is in het verleden vaker onderwerp van een arbeidsrechtelijke ontslagzaak geweest.

In 2004 oordeelde een rechtbank nog, dat een gegeven ontslag op staande voet vanwege het tonen van een ontbloot geslachtsdeel niet terecht was, nu de leidinggevende van werknemer bij het incident aanwezig was en hij niet direct ingreep. De arbeidsovereenkomst mocht om die reden wel worden ontbonden, maar niet op staande voet. De werkgever werd veroordeeld tot het betalen van een ontslagvergoeding aan de werknemer.

Moraal van dit verhaal
Het moraal van dit verhaal? Laat niet – zélfs niet “voor de grap” – een ontbloot geslachtsdeel zien op de werkvloer; áls de schennispleging in rechte vast komt te staan, is ontslag onvermijdelijk.

Ontslagbescherming voor werknemers

De volgende opmerking ligt misschien voor de hand, maar om aanspraak te kunnen maken op ontslagbescherming volgens het Burgerlijk Wetboek, moet u wél ‘werknemer’ zijn in de zin van de wet.

Altijd ontslagbescherming voor zorghulpverleners?

Zorghulpbehoevenden hebben de mogelijkheid om met een persoonsgebonden budget zelf zorg in te kopen. Wanneer een hulpbehoevende een overeenkomst sluit met een thuiszorghulp, is dat dan een arbeidsovereenkomst en heeft de thuiszorghulp recht op ontslagbescherming en (bij onrechtmatig ontslag) een ontslagvergoeding?

De kantonrechter zag deze vraag voor zich liggen (bekijk hier de uitspraak). De kantonrechter oordeelde dat de wetgever het PGB heeft ingevoerd met als doel zorghulpbehoevenden zélf de hulp te laten inkopen die ze willen en nodig hebben. Een van de gevolgen van deze wet is dat deze zorghulpbehoevenden, werkgever worden. Echter, het is niet de bedoeling geweest van de wetgever dat het PGB besteed wordt aan ontslagvergoedingen als (een van de twee) partijen niet meer met elkaar verder willen.